පවතින රජයේ ගුණදොස් පෙන්වාදීම හා විවේචනය කිරීම හා ඒවා ඔප්පු කර පෙන්වීම මාධ්යයක වගකීමයි.පවතිනා රජයට හා විපක්ෂයේ ක්රියාකලාපයන්ද මහ ජනතාව අතරට ගෙනයාමත් ඔවුන්ගේ යුතුකමයි.එහෙත් මෙම කටයුත්ත නියමාකාරයෙන් ඉටුවෙනවාද යන්න වෙනම ප්රශ්නයකි.විවිධ මාධ්ය විවිධ පක්ෂ හා පුද්ගලයන්ට ආවඩන අයුරු මාධ්යයන්ට යොමුවන ඕනෑම කෙනෙකුට පහසුවෙන් හඳුනාගතහැක.මාධ්යකරුවන් පැහැරගෙන ගොස් සොයා ගැනීමට නොහැකි ලෙස ඔවුන් අතුරුදහන් කිරීම පසුගිය සමයේ සුලභ කරුණක් විය.ඔවුන් මේවාට ලස්සන නම් යොදාගැනීමක්ද සිදුකරයි.“ සුදු වෑන් සංස්කෘතිය“ ඉන් එකකි. ඈත අතීතයට ගියහොත් රිචඩ් ද සොයිසා හොද උදාහරණයකි.මෑත අතීතයට ගියහොත්,ලසන්ත වික්රමතුංග,ප්රදීප් එක්නැලිගොඩ පෙන්වා දිය හැකිය.මේවා අදටත් ආන්දෝලනාත්මකව පවතින කතාවන්ය.මේවා සම්බන්ධව සැකයට ගැනෙන අය රජයේ අනුග්රහය ඇතිව නිදැල්ලේම හැසිරෙති .නැතිනම් නීතියේ රැහැනෙන් පැන රටෙන් පැනයාම හෝ සැඟව සිටීම සිදුවේ.වරදකරුවන් හසුවූවත් ඔවුන් රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගතකිරීම හෝ වෙනයම් දෙයක් කිරීම කළ නොහැක. රෝගී තත්වයක් හේතුවෙන් පුද්ගලික රෝහලකට ඇතුල් කිරීම හෝ සාමාන්ය වැරදිකරුවෙක් හෝ සැකකරුවකුගේ කටුක අත්දැකීම ඔවුන්ට නොලැබේ..
සාධාරණය මෙයදැයි සිතා වදවීමෙහි ද, ක්රියාත්මක වීමෙහි ද වරදක් වන්නෙහිද?
තීරණය ඔබ සතු වන්නකි.දැනුවත්කරවීම මාගේ යුතුකමකි...
No comments:
Post a Comment